laatste wijziging: 4 jaar geleden

NSAC IJsklimcursus 2009

 

Samen met 3 Usaccers, een Gsaccer en een Ibexer nam ik afgelopen februari deel aan de Nsac ijsklimcursus. Het idee van ijsklimmen in de winter is dat je bevroren watervallen opzoekt, en deze gaat beklimmen. Je zou het kunnen zien als dè mix tussen alpinisme en sportklimmen. Het weer, de kou en de hoeveelheid kleren komen overeen met alpinisme, de zekeringstechnieken en de tijd van opstaan is meer sportklimmen. We zaten de week in een chalet in Heiligenblut, een dorp in Oostenrijk. De hele week hadden we dezelfde gids, Martin. Verschillenden kennen hem van C-cursussen en Crash-cursussen. Ook dit jaar geeft hij 1 of 2 weken cursus aan de Nsac. Toffe, jonge kerel. In Heiligenblut wordt elk jaar een ijsklimtuin geprepareerd, een oefenwaterval die wordt gemaakt door een tuinslang aan te zetten. Hier hebben we eerst  een dag geoefend op klimtechnieken, hoe de voeten neer te zetten, hoe in te draaien, de voor- en nadelen van verschillende ijsbijlen/ijsschroeven/stijgijzers enz. Het mooie van deze ijsklimtuin was dat er topropes konden worden uitgehanger, boven waren maillon-rapides. Dag 2 waren we bij een waterval in het Fleischtal, waar we een paar topropes uitgehangen hadden, en hebben voorgeklommen, de schroeven had de gids al gedraaid. Dag 3 hebben we lawineoefeningen gedaan, en zijn we nog eens naar de ijsklimtuin geweest. Hier hebben we toen ook lopen drytoolen, al lukt dat op een gegeven moment niet meer omdat iemand een ijspilaar had losgetrapt :p. De avond kwam de gids in ons chalet, om theorieles te geven en om een ijsklimfilm te zien, waarbij allerlei veel te goede ijsklimmers veel te lastige routes doen. Dagen 4 en 5 zijn we verder gegaan met het voorklimmen en naklimmen. Ook moesten we een route klimmen zonder bijlen, om zo ons goed op de voeten te laten staan.

Dag 6 was echt bijzonder, als afsluittour hebben geklommen in de Möllschlucht, “mit sehr lange touren, teilweise über 250 Höhenmeter”, wat neerkwam op 6 touwlengtes. Voor deze dag hadden we 2 extra gidsen, de gidsen klommen voor. Zo’n lange tour was wel echt bikkelen. Langzaam kroop kou en verzuring in de voeten/kuiten/handen/armen/schouders/aaah. Mn touwgroepgenoot, Eric, kreeg het voor elkaar met zn bijl in 1 keer zn touw door te slaan. Hij sloeg terwijl de gids touw innam, waardoor het mis ging. Hij was echter vrij dicht bij de standplaats, dus die laatste meters heeft ie maar heel snel geklommen. De standplaatsen was echt rusten. Lekker even andere handschoenen aan, even wat thee drinken en gauw een mars eten. Alles wat je wilde eten/aantrekken moest zoveel mogelijk onder de kleren worden bewaard, opdat het niet bevroor. Gelukkig sloten we deze dag (net als alle andere overigens) af in La Casa, een net niet hippe apres-ski tent, waar we altijd wat gingen drinken achteraf.

De terugweg was rot, het was valentijnsdag. Op zich niets mis mee, maar de gemiddelde muziek op de Duitse radio was echt verschikkelijk. Gelukkig vonden we in de auto een bandje (!) met hippe 90ies foute dance (Uhh, Would you go to bed with me?). Met 5 lompe studenten in een auto werd dat dikke party.

Hoe dan ook, ik kan terugkijken op een geweldige week, waarin de hele groep hard gebikkeld en veel geleerd heeft. Ondanks alle brokken ijs, gebroken touwen en de kou. Ondanks de tree alcoholvrij bier die per ongeluk was gekocht. Ondanks de deuk in een auto veroorzaakt door driften op een besneeuwde parkeerplaats  en door het ijs in koud water gezakte mensen (weer Eric). Jongens, meiden van de Nsac, ga lekker C-cursussen doen en alpiene touren maken, opdat dit soort bijzondere weken mogelijk zijn. Als het aan mij ligt bevind ik me volgende winter weer mooi op glad ijs. (ja, woordgrappen...)