laatste wijziging: 4 jaar geleden

Der NSAC ist so Geil!

 

De keukenramen staan open, met buren wordt geen rekening gehouden, felle lichtstralen verspreiden zich uit het chalet, en “Verdammt ich lieb dich” wordt met het hele blok gedeeld. De succesformule? Petzllampjes, de muziekcollectie van Corné, een groep SAC’ers in de ontkenningsfase van hun vermoeidheid, en veel Gürkenthaler (regionale(lees: goedkope) nep-Jägenmeister). Week 2 van het NSAC WP: Toerski 1, Offpiste Techniek,  een handjevol langskomers, gastvrouw en -heer Annika en Rob die het hele zooitje met topmaaltijden van de benodigde energie voor de sneeuw (en het avondprogramma) voorzien, en Corné die voor iedereen supermooie skietjes heeft klaarliggen.

De Toerski1 cursus begon niet helemaal zoals gepland: Hoofdinstructeur Gertjan scheurde een pees aan de voorkant van z’n knie, wat resulteerde in een actie op toerski’s van de reddingsdienst om hem met een slee af te kunnen voeren naar het ziekenhuis. Hij is dezelfde dag nog geopereerd en heeft daarmee een grote kans op goed herstel. De WPcommissie moest aan het werk, en een oplossing werd snel gevonden. Berggids Alfie, die de week ervoor ook al plotseling kon worden ingezet, verzette wat andere afspraken en arriveerde de volgende avond al om ons nog vier dagen met de ‘echte’ sneeuw te laten kennismaken.

Voor de dag ter overbrugging werden de twee cursussen samengevoegd. Een mooie dag pisteskieën en een gefilmde freeride afdaling zorgde voor het nodige vermaak tijdens het avondeten, toen de gemaakte verticale, roterende en kruisende skibewegingen door Offpiste Techniek hoofdinstructeur Boris werden geanalyseerd.
Het antwoord op de “Hoe laat staan we op?”-vraag, wat bij Boris nog een “Mwua, niet te vroeg, we hoeven ook niet met de eerste lift, 09:00 ofzo?” was geweest, werd bij Alfie onmiddelijk “07:30 wegrijden”.  Het was warm die week, dus grote kans op natte sneeuwlawines, die we voor wilden zijn door voor het heetst van de dag op de top te staan. Jammer voor de corveeërs uit de andere groep, maar 07:15 wilden we ontbijten en moest het brood gesneden zijn. Auto inpakken, materiaalcheck, rijden, piepcheck en zo vroeg mogelijk beginnen te lopen.



Het waren prachtige toeren, met volop zon (in je korte mouwen thermo omhoog), geweldig uitzicht en een strak schema (om de 1,5 uur lopen 5 minuten pauze om te eten, zonnebrandcrème te smeren, blaren te plakken en camera’s te pakken). En we werden steeds sneller: Deden we op dag 1 nog 300 hoogtemeters in een uur, op dag 3 waren dat er al ruim 400. We oefenden met piep zoeken, groeven sneeuwprofielen, klooiden met harschijzers, en leerden om beurten navigeren en sporen (met bijbehorende spitzekehre succesen en drama’s). Ook de afdalingen waren erg leerzaam: Op dag 1 keiharde bruchharsch, waar we ons met behulp van technische les van Alfi in een route van sporen en gaten doorheen ploegden. Op andere dagen ook mooie sneeuw; onverspoorde bosafdalingen, en verblazen Triebschnee, waar we, na een goede analyse op Schneebrett gevaar,  op hoog tempo doorheen zoefden.

Het was echt een topcursus, de combinatie van Alfie en instructeur Renske zorgde ervoor dat we veel hebben geleerd en zelfs een dag een tocht met twee toppen op een gletscher hebben kunnen doen. En het was een topweek, met een fijn chalet en een ontzettend goede sfeer.
Vermoeiende dagen, maar ieder dag weer een beloning. Het bereiken van de top...  “Bergheil” roepen we naar Alfie, waarop hij antwoordt: ‘Der NSAC ist so Geil!’