laatste wijziging: 5 jaar geleden

Utrecht-Freyr 2011

 

Zaterdagmorgen half 7, terwijl de Woolloomooloo leegliep en de laatste lallende studenten zich richting hun bed aan het begeven waren, begon een groepje klimmers van de USAC, GSAC en ASAC zich te verzamelen op het janskerkhof. In no time was het een onoverzichtelijke bende van fietsen, fietshelmen, backpacks, daypacks, bananen, slaapzakken, en al het andere spul dat we mee moesten nemen naar Freyr. Aangezien we hadden besloten dit jaar zonder kar te rijden, moest ik toch wel even slikken toen ik zag wat we allemaal mee moesten nemen, maar na enig economisch ingepak, bleek dat we zelfs nog ruimte over zouden hebben voor 1 of 2 afvallers, niet dat we daar vanuit gingen, maar je weet maar nooit.

Met gezonde spanning waren we nog aan het wachten op de laatste 2 deelnemers, de gebroeders broers Altena, die ook dit jaar weer van plan waren met een bijzonder voertuig de bergen (lees: heuvels) richting Freyr te bedwingen.

 

Rond 7.30 klonk het startsein en konden we vertrekken, na het traditionele rondje onder de dom door (de Skatebikes bleken niet echt gemaakt voor de kinderkopjes onder de dom) konden we door een slapend Utrecht de wielertour beginnen richting Freyr.

Toen we nog maar net utrecht uit waren sloeg het noodlot al toe, 1 van de fietsers (Judith) kwam op een nare manier ten val en moest naar het ziekenhuis worden gebracht. Na eerst haar kin te hebben gehecht stuurde de dokter ons door naar een kaakchirurg, voor een standaardcontrole. Niks aan de hand dachten wij, het zal wel alleen pijn doen van de klap… Nee dus, Judith haar kaak bleek op 2 plaatsen te zijn gebroken, gelukkig wel dusdanig dat ze er waarschijnlijk geen blijvend letsel aan zou overhouden, maar ze moest wel letterlijk haar mond gesnoerd krijgen voor 3 weken! Erg naar allemaal, maar heb vernomen dat het allemaal is goed gekomen, btw Judith, je bent een bikkel!! Omdat fleur en ik toch echt achter de rest van de groep aan moesten, hebben we Judith in de capabele handen van de kaakchirurg gelaten, na Judith te hebben overtuigd dat ze toch echt niet meer mee kon!

Aan het begin van de 2e etappe bij Eersel kwamen we de renners weer tegen en kon na een korte detour langs de fietsenmaker voor Thomas, de race gewoon doorgaan. De 2e etappe liep gesmeerd en we kwamen zonder verdere kleerscheuren rond etenstijd in st truiden (België) aan, waar Mieke en Elout zich bij ons aansloten voor de laatste etappe. De wedstrijdetappe van 80km door de glooiende heuvels richting Namur en de heuvels op richting Freyr verliep, op wat omweggetjes na, voorspoedig en de laatste wielrenners werden onder luid gejuich rond 23u binnengehaald aan de top bij de chamonix.

 

Jan-Thijs Menger, Thomas van Ravesteyn en Steven van Benthem hebben het grootste deel van de laatste etappe met zijn 3en aan kop gereden. Toen Jan-Thijs en Steven de ene laatste berg op scheurden kon Thomas dit niet meer bijhouden. Aan het eind een stukje terug en Jan-Thijs en Steven stormde gezamenlijk op de winst af. Het was moeilijk te voorspellen wie ging winnen, de gefocusde Steven of de immer lachende Jan-Thijs. Jan-thijs rook blijkbaar goud want bij de laatste 300 meter wist hij zich nog los te worstelen van Steven, en wist als eerste om 21:32.40 de Utrecht-Freyr wielerklassieker 2011 te voltooien. 50 seconden later kwam Steven binnen, gevolgd door Thomas op de 3e plaats. Nog een eervolle vermelding voor Bert Maas, die zijn 10e Utrecht-freyr om 21:51,20 wist te voltooien, hulde!

De eerste dame Britta Ischebeck kwam om 21:53,30 binnen, gevolgd door Mieke Acda om 23:01,30 en Vera van Es om 23:01,50.

Na nog een heerlijk dagje klimmen, ondanks de spierpijn, vertrokken we op zondag aan het eind van de middag weer naar huis. Bedankt allemaal het was weer zeer geslaagd!! En tot volgend jaar!